Ortak Kültür Mü? Taa aq!

Yok aga, bitmiyor bu minibüs muhabbetleri; bana daha çok malzeme çıkar bunlardan..

(3 hafta önce bugün)
"Lan, olm! 3-4 hafta sonra dersane tatil. Gidelim pikniğe..."

Aha harbi lan 1 Mayıs'mış ♥
Bu vesileyle; arkadaşlarla buluşalım, piknik yapalım, içelim, dağıtalım, güzelleşelim gibi planlar yaptık, 3 hafta önceden. Neyse efenim; aldık içkilerimizi, mangalımızı, etimizi.. Sote bir yer de bulduk şöyle hafifmeşrep manzaralı.. Efenim yaptık biz cızbızımızı, tellendirdik biralarımızı, kafalar oldu bi milyon. Hatta ben bi ara "Yaşasın 1 mayıs" diye naralar falan atmaya başladım. Anlayacağınız 1 Mayıs'ı en güzel şekliyle kutladık..


Efenim, geldim otogara. Arabaya binicem -ama işte diyorum ya kafam iyi-. Girdim içeri, şoförün arkasını gözüme kestirdim. O kısacık mesafede ilerlerken şoför bana "selamın aleyküm" dedi. Bi anda hı, ne, noluyo lan gibisinden beyin duraksaması yaşadım. Sonra duymamazlıktan geldim, oturdum yerime.

Zaten o pezeveng zkecekmiş gibi bakıyor normalde. Kaba saba, maganda herifin biri(niyeyse "dini bütün insan" tarifine çok benziyor). Adam bana bi döndü, aklım uçtu. Aha dedim kıtır kıtır doğraycak bu beni. Bu sefer sesini yükseltti gene "selamın aleyküm" dedi. Herif zkecek, duymama gibi bi ihtimal de kalmadı. Anında "a aleyküm selam" dedim.

Düşünsenize, ikinciye verdiği selamı almadığımı? Arabadan atardı heralde, bi de adım çıkardı "ateist lan bu" diye. Sonra kimse arabalara almazdı.
Peki ya, "abi, ben ateistim" desem? Aha, direk suç zaten. Arabadan atıldığımla kalmaz, bir güzel de dayak yerdim. Zaten etraftaki lavuklar da, biri sataşsın da indirelim diye bekliyor. Her an teyakkuzdalar.

Yaa işte böyle efendiler! Kimisi gelip de niye etrafımdakilere bu durumu açıklamadığımdan beni suçluyor. Böyle bir durumda nasıl da gidip gerçek kimliğimi açıklarım? Ufacık bir şeyden bile hır gür çıkartmaya müsait bir dinin mensupları benim ağzıma sıçmaz mı?

maşallah, allah korusun, inşallah, s.a-a.s vb.

Malesef ki; toplumun günlük yaşamında kullandığı kelimeler,
Malesef ki; dinin kültüre etkisinin en iyi örnekleri,
Malesef ki; bu coğrafyada yaşayanların ortak kültürü olan sözcükler, (ki bazen benim bile ağzımdan kaçıyor)

O zaman ben bu ortak kültürün taa a.q!

Yar yine bana haram geceler...

Sokmayın lan birbirinin içine

Ah efenim, ahh dertliyim; derdim dağlardan büyük...
(çok mu abarttım lan, tamam çok da büyük değil; ama önemli)

Bu hafta ne haftası sevgili okurlarım? "Kardeşlik Haftası" diceksiniz şimdi. Ne alaka diyen burdan gitti. Lakin kardeşlik mardeşlik takan yok dimi? Biliyor muydun acaba sevgili okur.. "Yaşasın kardeşlik, yaşasın sevgi, barış" diye kampanyalar görmediniz büyük ihtimalle.



Ama sadece kardeşlik değil bu hafta olay, aynı zamanda "kutlu doğum haftası"nı da kutluyoruz. Görmüşsünüzdür orda, burda, camilerde "peygamber efendimizin doğum haftası" bilmem ne falan. Hele etrafta "kuran tilaveti" yapıyor olanlar varsa. Tabi çok önemli dimi 1400 yıl önce ölüp giden birinin doğum gününü kutlamak?!? Gayet mantıklı... Ne yararı varsa artık, allahın izniyle kutlamaya çalışıyorlar.

Sadece bir insan olarak değerlendirirsek; benim, Muhammed'in, Atatürk'ün, İsa'nın, Marx'ın ya da Einstein'ın doğum gününü kutlamak, kardeşliği desteklemekten çok mu önemli? Dünya'da kardeş kardeşin ağzına sıçıyorken, o pek sevgili tanrı kılını kıpırdatmıyor ve sen de ona uyup; bunu görmezden geliyosun. Kardeşliğe önem verip, aramızdaki bağları güçlendirmek ve din ayrımı gözetmeksizin birbirimize kenetlenmek dururken, sen kalkıp partizanlık yapıyorsun. Dinle birlikte ayrımcılık yapıyorsun.

Ha peki, bir şekilde bunları yapıyorsunuz; kimse sesini çıkartmıyor. Ulan 10 Kasım'da üzerinde yürüdüğün toprak parçasının Türkiye Cumhuriyeti Devleti olabilmesi için adeta kıçını yırtan adama, Mustafa Kemal Atatürk'e 1 dk -çok da değil lan, hafta mafta değil.. sadece bir dakikacık- saygı duruşunda durmayı puta eğilmek olarak nitelendiriyosun? Sen gidip Arabistan'a, kabede deli gibi dönerken ordaki taş parçalarına saçma saçma anlamlar yüklüyosun, sen o zaman putperest olmuyon mu? Ya bi siktirin gidin be..

Hadi tamam, artık benimsemişsiniz bunları.. Atatürk'e hakaret etmeyi olsun, provakatif eylemlerde bulunmayı olsun... Bari Türk'lükle karıştırmayın şunu be! Lanet olası inançlarınızı bütün Türk toplumuna yaftalamayın.
Ya arkadaş, bugün bindim minibüse.. Ama araba gitmiyor bir türlü, deli gibi insan ve araba kaynıyo etraf. N'oluyor lan dedim kendi kendime sonra ilerden sesler gelmeye başladı.

Daat dat dat daaaat dat dat datdada dat dat dat dat da dararara...

Bir de baktım mehter takımı anlı şanlı geliyor. Elinde Türk sancakları, Osmanlı sancakları; hoş bir görüntü var. Ahh, söylemeyi unuttum; Mehteran'dan önce bir pankart geçti, "Kutlu Doğum Haftası Etkinliklerine Hepiniz Davetlisiniz" diye. Çıldırıcam arkadaş! Git dinini yaşa, kutlayacaksan kutla adam gibi bayramını mı doğum haftanı mı ne menemse artık. Tamam etkinlik de yap; git mevlüt okut, kuran okut, şeker-yazma falan dağıt.. Ulan Mehter Takımı'nı niye sokuyosun bunların içine? Ne alakası var mehter takımının bunlarla?

Ha şimdi çok bilmiş ülkücüler ya da müslümanlar diyecekler; bu vatan dinle imanla mehterle alındı diye. Ulan dinle alındıysa eğer bu vatan, Çanakkale'de imanıyla kazandıysa asker; Balkan Harbi'ndeki asker kafir miydi? Ebesi sikildi Balkanlar'daki Türklerin!! Haa, neymiş demek ki imanla olmuyomuş!!

O sürekli ardına saklandığınız Osmanlı'daki gibi hoşgörülü müsünüz siz? Bugün "Ben Ateistim!!" diye bağırsam parçalarımı Sarıyer'den toplarsınız. Osmanlı'yı, Mehter'i kendi emellerinize alet etmeyin!

nasıl ateist oldum?

Efenim öncelikle blogumda ilk olarak ne yazayım diye düşünmek beni biraz heyecanlandırdı ve sevindirdi. Ben de blogumun ilk yazısında dini inanç kaybımı anlatmaya karar verdim

Evet efenim, tutucu bir aileye sahibim ve anneciğim eski bir hocadır. O yüzden din konusunda çok iyi yetiştirildim. Dini vaazlara ve sohbetlere katıldım. Birçok hadisi ezbere bilirdim hatta uymayanlarla ilişkilerim zayıflardı. 10 yaşımdan beri 5 vakit namazımı kılar, orucumu tutar, camiye gider, Kuran okurdum.

Peki ya, bu benim isteğim miydi?
Yoksa ailemin bunu benim beynime kazımasıyla ortaya çıkan bir davranış biçimi mi?

Yakın zamana kadar kalın puntolu yazıya cevabım "evet" idi. Ama düşünmeye ve idrak etmeye başladığım bir gün, niye kılıyorum lan ben bu namazı dedim kendime. Din bana doyurucu cevaplar vermedi. Ardından oruç meselesi takıldı kafama, ulan 18 saat aç duruyosun; ne için? Fakirleri anlamak için! Ulan fakirler su içmiyor mu, suyu nasıl katıyorsun oruca? Bunun gibi İslam dinini ilgilendirecek bir çok soru daha...

Sonra baktım ki benim dinim tutarlı değil, yanlış bişeyler var ama ne? Tabi şakk diye ateist olunmuyor. Ne demiş üstad Darwin: "Dini inanç kaybı, ağır ve kırılgan bir süreçtir."

Bir gün sitenin birinde gezerken seks sitelerinden birinin reklamı gözüme takıldı. İki tane cıbıldak hatun resmini koymuşlar; altında da isimleri, yaşları, milliyetleri, dinleri yazıyor.

Adı: Olga
Yaşı: 19
Nerden: Ukrayna
Dini: Ortodoks Hristiyan

Dini: Ortodoks Hristiyan
Adamların dini ne kadar güzel, istedikleri gibi eğleniyorlar, ilişkiye giriyorlar; sonra da papaza anlatıp günah çıkartıyolar. Tanrı da adamı affediyor. Buraya kadar bir problem yok. Her şey harika gidiyor. Hatta ulan diyorum acaba Hristiyanlık nasıl bişey?

Sonra gittim internetteki misyonerlerden bi tane İncil sipariş edttim beleşe. Kapıya kadar getiriyolar kargoyla tek kuruş da para almıyolar. Neyse efenim, sonra ben bunu okumaya başlamadan önce yanındaki ona eklemlenmiş külliyatı bir gözden geçireyim dedim. Öyle güzel yazmışlar ki kitapları, o gün Hristiyan olursun. O derece yani.. Ama bu kitapların da tek eksiği herşeyi İncil güzeldir, iyidir. İsa Rabdir, süpersoniktir falan filan. Seni okumaya zorluyorlar adamlar İncil'i. Kitapları bitirdiğimde "galiba hristiyan olurum, hristiyanlık çok güzel, İsa mesih" falan demeye başladım arada. Ama iş kutsal kitaba gelince, İncil'i okumaya başlayınca bu düşüncelerimden teker teker sıyrıldım. Hatta öyle ki, İslam'dan daha saçma geldi bu yazılar. Bu arada İslam'a olan inancımı tamamen kaybetmiştim. Ama hala bir Tanrı vardı. Deisttim yani.

Orda burda deizm, ateizmden önceki duraktır diyorlardı. Ama ya bi siktirin gidin lan, yaratan bişey olmaz mı hiç deyip onları cevaplıyordum o zamanlar. Bunu diyenlere kafam girsin falan diyordum. Emindim Tanrı'nın varolduğuna... Kesinlikle bir agnostik veya ateist olmayacaktım. Neyse efenim 3-4 ay deist olarak yaşadım, hayatımı buna göre şekillendirdim. Ama dinler konusunda cevapladığım bu sorunlara müteakip Tanrı'nın varlığı problemi beynimin etini kemirmeye başladı. Bunun üzerine bilimsel makaleler okudum, evrimi araştırdım ve en önemlisi Vasko Tan'ın bu konu hakkındaki videolarını izledim. Ve yine çetrefilli ve uzun bir süreçten sonra görüşüm tekrar değişti.. Önce bilemeyiz aga, vardır-yoktur diyemeyiz olm diyordum. Sonradan varolmadığına dair bilimsel kanıtlar beni ateizme götürdü.

Darwin'in dediği gibi: "Dini inanç kaybı, ağır ve kırılgan bir süreçtir." Ve ben de bu süreci tam da kurallarına uygun olarak geçirdim. Artık tamamen inançsızım.

http://www.facebook.com/video/video.php?v=292720840488&ref=mf